Irene Bernsen
Met drie grote geiten, kippen, leuke loopeenden en heel veel groen rondom is er buiten altijd van alles te doen voor bewoners, logees en ‘dagbesteders’ op locatie Roderesch van Joyce-House. Maar binnen valt misschien nog wel meer te beleven. Door VR met behandeling bijvoorbeeld, dat met een slimme toepassing en gebruik van data verrassend veel effect kan hebben op cliënten. Irene Bernsen, bestuurder: „Wij durven te experimenteren.”
Hooguit drie seconden kon de jonge vrouw zich maar concentreren. „Als zij de geiten wilde voeren, vergat ze haar bakje al na twee stappen.” In de dagbesteding fladderde ze vooral wat rond, zegt Bernsen, totdat zij met een VR-bril door hele kleine maar gerichte opdrachtjes in een virtual reality leerde steeds wat langer haar focus vast te houden. Dat werkte door in de echte wereld.
Inmiddels kan de vrouw zomaar zes minuten aan tafel zitten en eten. „Dat is bizar”, zegt Bernsen. Zo zijn er meer voorbeelden. Een bewoner met zwaar overgewicht is eindelijk te verleiden tot bewegen en valt kilo’s af door oefeningen met VR, terwijl een ander juist tot rust komt als hij met zo’n bril weer even zijn vertrouwde ritje op de motor kan maken. „Hij ziet dan waar hij altijd reed voor zijn ongeval.”
Zo is technologie prima te gebruiken in de zorg, aldus Bernsen, als je ’t gericht doet en de resultaten monitort. „Daar willen onze IT-jongens graag voor zorgen.” En zeker, deze ervaringen zijn een breder onderzoek waard. Dat gaat vast ook gebeuren. „Maar daar gaan we bij Joyce-House niet op wachten. Wij proberen het gewoon. Als het niet werkt, stoppen we ermee. Maar als het wél iets oplevert, gaan we door. En dan steeds beter…”
Zorg op maat
In tien jaar is Joyce-House vanuit een plek voor dagbesteding in een verbouwde kerk in Smilde – door de vader van Joyce – uitgegroeid tot een instelling met vier locaties, waar cliënten met een beperking terecht kunnen voor wonen, dagbesteding en logeren. In Wolvega, Steenwijk en Smilde wonen twaalf bewoners, aangevuld met cliënten die dagbesteding volgen of komen logeren.
In Roderesch, dat vorig jaar als vierde vestiging de deuren opende, leven zes cliënten die graag buiten zijn. Een van hen zorgt dagelijks voor de dieren, liefst in een vast ritme. Een ander mag zich straks ‘hoofd paardenverzorging’ noemen. Want er komen twee paarden bij op het erf. Ruimte zat, en de mannen van de technische dienst maken met alle plezier een verblijf voor de dieren.
‘Kwaliteit van leven ontstaat waar mensen zich gezien, gehoord, erkend en verbonden voelen.’
Vaste mensen
Joyce-House hecht veel waarde aan vaste teams, die veel vrijheid krijgen om samen hun werk in te delen. In deze organisatie heeft Bernsen veel geïnvesteerd. Ze sprak met alle medewerkers, toen zij eind 2022 begon als nieuwe bestuurder. „Als je basis stevig staat, kun je de regie neerleggen bij de professionals. Dan hoef je niet alles dicht te regelen.” Kleine teams kunnen dan hun werk zelf richten op wat de praktijk van hen vraagt
Dat betekent in de visie van Bernsen: „Niet vergaderen, tenzij… Geen projectteams, tenzij…”
Dan komen er veel uren vrij voor de directe zorg voor bewoners. En voor activiteiten als een grote kerstmarkt in Roderesch voor iedereen van Joyce-House, inclusief familie, buren en het hele netwerk. Dit begon als een leuk idee dat steeds groter wordt, zeker omdat cliënten er nu al enthousiast mee bezig zijn. Mooi, zegt Bernsen: „We maken er zoveel mogelijk een feestje van!” Vertrouwen
Ruimte geven begint met vertrouwen, aldus Bernsen: „We hebben in deze sector de neiging om elk probleem op te lossen met een nieuw protocol, overleg, formulier of systeem. Wij beginnen liever aan de andere kant: wat zegt ons gezond verstand? Dat betekent niet dat we naïef zijn. Juist niet! Wat wettelijk moet en wat nodig is voor goede en veilige zorg, dat doen we. Maar alles daaromheen moet zijn bestaansrecht bewijzen.”
In de zorg kan het geen kwaad om vaker te denken vanuit een economisch perspectief. Niet om winst te maken, aldus Bernsen. „Maar met een zakelijke blik op effectief organiseren kunnen we wel goede zorg betaalbaar houden.” Met inzet van slimme technologie bijvoorbeeld, met AI, met werken met eigen familie, met ouders in dienst nemen, zonder overbodige vergaderingen, en ook met nieuwe mensen in de zorg.
Rondom alle medewerkers, cliënten en organisaties zit een netwerk dat prima is in te zetten om dingen mogelijk te maken. Zo heeft Joyce-House inmiddels drie ouders van bewoners in dienst. Zij doorlopen de vaste sollicitatieprocedure met dezelfde eisen als elke andere medewerker en worden dus naast ouder ook teamlid. Bernsen: „En deze mensen zijn al ervaringsdeskundig.” Deze betaalde ouderparticipatie loopt vanaf het begin prima.
„We moeten een antwoord formuleren op de verwachte tekorten in de zorg en dus vaste overtuigingen loslaten. Als je allemaal vist in een vijver die steeds kleiner wordt, kun je ook kijken of je ’m kunt verbreden.” De toekomst vraagt, zo stelt Bernsen, om anders kijken naar wat beschikbaar is. Én zorg ervoor dat jouw mensen beschikbaar blijven: „Bij ons kort ziekteverzuim zitten we onder 1 procent.” Dat zit in ruimte, prettig werken en een gedeelde verantwoordelijkheid voor iedereen. Voor de cliënten betekent dat: vaak dezelfde vertrouwde gezichten. „En voor hen doe je het.”
