Greetje, Chantal, Sam en Jannah
Geen energie, overprikkeld, moeite met concentreren, onbegrepen, gebrek aan perspectief. Door Niet- aangeboren hersenletsel zoals een hersenschudding kan je leven op de kop komen te staan. Sam, Chantal en Johannes weten hoelang de zoektocht naar herstel kan duren en komen uiteindelijk uit bij NeuroRC in Leeuwarden.
Bij NeuroRC volgen ze onder begeleiding van een multidisciplinair team een integraal herstelprogramma waarin lichaam en brein stapsgewijs opnieuw worden geactiveerd. Fysieke activatie, intensieve breintraining en passieve rust wisselen elkaar af in een vast ritme, ingebed in leefstijlinterventies rond slaap, voeding, beweging, ademhaling en stressregulatie. Herstel wordt zo iets waar ze actief aan kunnen werken en stap voor stap meer regie in kunnen nemen.
Sam valt van een kruk als hij met z’n vrienden na een festival alles opruimt. Een ongelukkige val voorover met grote gevolgen. Sam denkt, ach, het gaat wel over. Dat denkt z’n huisarts ook, maar Sam duikt een diep dal in. Na drie maanden loopt hij iedere dag net een klein rondje. Een neuroloog vindt een scan niet nodig, geen gekke dingen doen. Na een half jaar volgt Sam een revalidatietraject. Hij heeft het mentaal zwaar. “Ik ging voor mijn gevoel achteruit en had geen uitzicht op beter.” Na zeven maanden lijkt hij uitbehandeld, “meer konden ze niet voor me doen, het was wat het was.”
„Je hoopt telkens dat het beter wordt”, zegt z’n vriendin Marit. Maar Sam verliest z’n werk, valt dieper. Via internet maakt hij kennis met GETaHEAD, een programma van ervaringsdeskundigen. Sam leert er mentor Johannes kennen, die het herstelprogramma van NeuroRC heeft gedaan. Sam doet de intake bij Kees van NeuroRC. “Die wist het heel goed uit te leggen. Wat gaan we waarom doen en hoe kan dat bijdragen aan mijn herstel? Hij gaf me tips nog voor ik zeker wist dat ik het programma zou gaan doen. Dat gaf vertrouwen: er zat iemand die me begreep en mij wilde helpen.”
Chantal, zelf verpleegkundige, heeft een heel andere ervaring. Op een avond gaat letterlijk haar lampje uit. Duizelig, evenwichtsstoornissen en vervolgens volledige uitval van haar rechter lichaamshelft. Eerst wordt gedacht aan een virus, dan aan MS. Een maand later toont een scan een herseninfarct aan. Ze heeft een scheurtje in een nekslagader, die een bloedprop heeft veroorzaakt. “Ik wilde weer wat kunnen”
„Maar ik kon niets meer. Mijn man moest helpen met wassen, aankleden, naar toilet gaan, met alles.” Ze krijgt medicatie en vele onderzoeken volgen. Daarna krijgt ze het advies om thuis te blijven oefenen en voldoende rust te pakken. Ze probeert wat ze kan. „Ik wilde zelf weer wat kunnen.” Ondanks heel weinig energie, zet ze door. Autorijden, werken. Het valt tegen, zeker op het werk waar ze niet begeleid wordt. Op een gegeven moment is ze op. Dan leest haar man een artikel over NeuroRC. Met haar man doet ze de intake, “(…)het voelde direct goed voor ons allebei.”
Johannes valt bij het schaatsen. Bewusteloos. Na scan en een controle, een hechting en papieren over ‘hersenschudding’ verlaat hij het ziekenhuis. Z’n jukbeen blijkt verbrijzeld, hij wordt de volgende dag geopereerd. Thuis gaat het mis.
Johannes is overprikkeld, extreem vermoeid, kan geen geluid, beweging of beeldscherm verdragen, z’n spraak verandert en hij is afwezig. Na zes maanden nauwelijks verbetering. Getriggerd door positieve ervaringen van mensen uit zijn omgeving op het gebied van post-COVID en hersenletsel, gaat ook hij naar NeuroRC. Daar voelt hij zich gezien en begrepen.
Leren sturen op belasting en herstel
Voor alle drie geldt, dat ze bij het team van NeuroRC hun leven en perspectief terug krijgen. Sam, Chantal en Johannes ondergaan het 12 weken durende herstelprogramma op hun eigen manier. Chantal is geen sporter, maar zet door met het hoofd. Na de eerste week krijgt ze een terugslag, maar bespreekt dat direct. Ze leert werken met gezonde ritmes van activatie en herstel: zichzelf bewust activeren, belasting opzoeken en dat afwisselen met echte passieve rust. Samen met haar positieve drive een prima combinatie naar perspectief.
Johannes is de eerste week uitgeput, voelt zich ziek. Verrassend genoeg ziet hij later in video-opnames die hij van zichzelf heeft opgenomen dat hij aan het eind van die week juist scherper overkomt dan aan het begin van de week, hoewel hij zich slechter voelt. Hij wordt nieuwsgierig wat z’n eigen data hem vertellen, leert z’n herstel actief met technieken te versnellen en naar lichaam en gevoel te luisteren en te handelen.
Vanzelf? Het is juist hard werken
Sam loopt tijdens de hersteltraining ook tegen grenzen aan, mentaal en fysiek. “Kan ik dit volhouden? Aan de ene kant is er weer energie, aan de andere kant voelde ik me mentaal en fysiek kapot. Een soort kater. Tegelijk voel je dat je weer beter wordt in dingen die je daarvoor niet meer kon. Hier leerde ik omgaan met het paniekgevoel dat me soms bekroop. De begeleiding voelde heel goed, vertrouwd.” Het zit voor Johannes, Chantal en Sam bij NeuroRC in de positieve en veilige aanpak van betrokken professionals op hun eigen vakgebied. Mensen, maatwerk en monitoring binnen een multidisciplinaire aanpak. De fysieke en mentale training werpt z’n vruchten af, ze worden zich bewust van wat hun brein wel aankan.
Chantal werkt nog niet, maar heeft een coach die haar begeleidt naar passend werk. Ze heeft alle vertrouwen dat het goed komt. ‘Ik voel me goed, ben me bewust van m’n grenzen, ben in balans.” De gereedschapskist van NeuroRC, zoals ze die noemt, is haar grote steun.
Sam is stap voor stap op weg, ook in z’n werk. Hij voelt dat hij het kan, weet bewust z’n grens te verleggen. Zijn perspectief is terug en bij vriendin Marit ook. Ze hebben weer toekomst. Johannes is vol energie, heeft de NeuroRC technieken verankerd in z’n manier van leven. Hij kan het gezinsleven en z’n baan weer aan, z’n muziek weer beleven en zet zich online in voor lotgenoten. Drie mensen die weer vol in het leven staan. Voor alle drie is herstel iets waar ze nu actief aan kunnen werken en stap voor stap meer regie in kunnen nemen. Zo ontstaat niet alleen meer grip op het herstel, maar ook iets wat lange tijd minder vanzelfsprekend was: perspectief.
Nieuwsgierig naar het traject wat zij hebben gevolgd bij NeuroRC, check de QR code!
https://www.neurorc.nl/programmas/niet-aangeboren-hersenaandoening/
