Pieter Albracht met bewoners Willem Hut en Harmina Koster – Strijker.
Woonzorgcentrum de Westerkim in Hoogeveen werkt de komende jaren aan de uitvoering van het nieuwe beleidsplan. „Onze belofte blijft hetzelfde: iedereen moet zich welkom en thuis voelen’’, vertelt bestuurder Pieter Albracht. „We geven daar een verdiepende invulling aan door niet de zorg, maar het leven van bewoners centraal te stellen.’’
Mensen worden ouder, blijven langer thuis wonen en hebben vaak een complexere zorgvraag wanneer zij naar de Westerkim komen. Om ze toch het leven te laten leiden op hun eigen manier is het belangrijk om te kijken naar wie iemand is, wat iemand gewend is en wat iemand belangrijk vindt. Albracht: „Dat vertalen we naar het ritme van de dag, activiteiten, relaties en kleine momenten van aandacht. Zorg blijft belangrijk, maar het leven is meer dan zorg alleen.’’
Leefgeluk
Van zorgmedewerkers vraagt het een andere manier van denken en handelen. Patronen maken plaats voor aansluiten bij persoonlijke behoeften. Het wekken van bewoners en koffiedrinken gebeurt nu vaak op vaste momenten, terwijl bewoners daarin andere voorkeuren kunnen hebben. „Ons uitgangspunt is dat bewoners hun leven in de Westerkim kunnen voortzetten zoals ze dat gewend zijn. Hun adres is veranderd, maar de rest van hun leven blijft zoveel mogelijk gelijk. Bij een intake vragen we daarom wat de bewoner leefgeluk geeft. Dat kan een wandeling zijn, maar ook bijvoorbeeld het zangkoor waar iemand al jaren lid van is. Samen met het netwerk van een bewoner proberen we die activiteit te behouden.’’ Voor de bewoner levert dat meer op dan alleen die activiteit. Het houdt dierbaren betrokken bij hun leven. „We zien vaak dat die contacten verwateren zodra iemand verhuist naar een woonzorgcentrum, terwijl die contacten juist enorm kunnen bijdragen aan leefgeluk. Aan nieuwe bewoners vragen we of we namens hen een kaartje mogen sturen naar dierbaren. Daarop staat dat iemand verhuist en graag contact houdt.’’
De Westerkim zet de komende periode verdere stappen in de ontwikkeling van leefgeluk. Een van de onderwerpen die we verkennen, is hoe verzorgenden, verpleegkundigen en specialisten nog intensiever kunnen samenwerken. Deze ontwikkeling krijgt de komende tijd stap voor stap vorm. Door specialisten dichter bij de
Myrthe van Goor en bewoonster Hetty van der Linden. (Foto De Westerkim) dagelijkse zorg te betrekken, kunnen collega’s beter gebruikmaken van hun kennis en expertise. „Zo ondersteunen we bewoners in wat zij zelf nog kunnen. Het behouden van vaardigheden is belangrijk voor zelfstandigheid, zelfvertrouwen en leefgeluk”, aldus Albracht.
‘Niet de zorg, maar het leven van bewoners staat centraal’
Zorginnovatie
Door de groeiende zorgvraag en het tekort aan zorgmedewerkers wordt het steeds belangrijker om slimme oplossingen in te zetten die de kwaliteit van zorg ondersteunen én de zelfredzaamheid van bewoners vergroten. Volgens verpleegkundige en zorginnovatiecoach Linda
Myrthe van Goor en bewoonster Hetty van der Linden. (Foto De Westerkim)
Jonkman biedt zorgtechnologie hiervoor veel kansen. „Het aantal ouderen groeit, terwijl het aantal zorgprofessionals afneemt.
Zorgtechnologie helpt ons om de zorg toegankelijk, veilig en persoonsgericht te houden.” Tegelijkertijd benadrukt zij dat technologie nooit de warmte, persoonlijke aandacht en deskundigheid van zorgmedewerkers kan vervangen. „Technologie ondersteunt waar dat kan, zodat zorgverleners meer tijd overhouden voor persoonlijke aandacht.
Zorginnovatie draait daarom niet alleen om nieuwe hulpmiddelen, maar vooral om het verbeteren van de kwaliteit van leven van bewoners, het ondersteunen van naasten en het versterken van het werk van zorgprofessionals. Zo bouwen we samen aan toekomstbestendige zorg, met de mens altijd centraal.’’
Bewonersmaatjes
De Westerkim is kleinschalig gestart met ‘bewonersmaatje’. Ondersteunend (kantoor)personeel kan worden gekoppeld aan een bewoner. Eens in de twee weken doet dit duo iets waar de bewoner blij van wordt. Zorgadviseur Myrthe van Goor is gekoppeld aan Hetty van der Linden. Myrthe: „Toen ik over het bewonersmaatje hoorde, wist ik meteen dat ik mee wilde doen. Als zorgadviseur begeleid hen in het proces voorafgaand aan de verhuizing naar De Westerkim. Juist daarom vind ik het waardevol om ook daarna betrokken te blijven en bewoners beter te leren kennen. De bewoners vormen het hart van de Westerkim. Tijdens een wandeling door het centrum viel het me op dat ze veel aandacht had voor de oude gevels van de panden. Toen ik vroeg waar die interesse vandaan kwam, vertelde ze over haar man, die docent geschiedenis was. Zo ontstond een mooi gesprek over haar leven en herinneringen. Dat is precies wat dit project voor mij zo waardevol maakt.”
